Tussen geloof en angst: christenen in Pakistan vandaag

Symbolische afbeelding van een Pakistaanse christelijke moeder met haar twee kinderen bij een beschadigde kerk.

Christenen vormen naar schatting ongeveer 2 tot 3 procent van de bevolking van Pakistan. Hoewel zij al lange tijd deel uitmaken van de Pakistaanse samenleving, zijn er weinig aanwijzingen dat hun situatie verbetert. Veel christenen blijven moeite ondervinden om hun geloof te belijden in een overwegend islamitische samenleving.

De blasfemiewetten in Pakistan

Een aanzienlijk aantal christenen is getroffen door de omstreden Pakistaanse blasfemiewetgeving. Volgens artikel 295-C van het Pakistaanse Wetboek van Strafrecht staat op belediging van de profeet Mohammed bij een veroordeling verplicht de doodstraf. In januari 2023 werd de wetgeving verder uitgebreid: de straf voor het beledigen van de familie van de profeet werd verhoogd van drie naar tien jaar gevangenisstraf.

In de praktijk worden beschuldigingen van blasfemie regelmatig misbruikt bij persoonlijke conflicten en wraakacties. Christenen lopen bijzondere risico’s, omdat zelfs het uiten van hun geloof soms als godslasterlijk kan worden opgevat. Critici stellen bovendien dat lagere rechtbanken vaak sterk leunen op verklaringen van moslimgetuigen, in overeenstemming met gangbare interpretaties van het islamitisch recht. Dat kan verdachten uit religieuze minderheden benadelen. Beschuldigingen kunnen snel uitmonden in geweld door menigten. Zo leidden berichten over ontheiligde pagina’s uit de Koran in augustus 2023 tot gewelddadige aanvallen in Jaranwala, waar menigten minstens 24 kerken in brand staken en meer dan 100 christelijke woningen vernielden.

In veel gevallen bereiken beschuldigden de rechtszaal nooit en worden zij slachtoffer van buitengerechtelijk geweld. In mei 2024 werd een christelijke man van in de zeventig in Sargodha aangevallen en gestenigd door een menigte na onbevestigde beschuldigingen dat hij de Koran had ontheiligd. Later overleed hij aan zijn verwondingen.

Ontvoering en gedwongen bekering van christelijke vrouwen en meisjes

Christelijke meisjes en jonge vrouwen lopen ook ernstige risico’s op ontvoering, dwang en gedwongen bekering. In sommige gevallen worden zij onder bedreiging van geweld tegen henzelf of hun familie gedwongen met hun ontvoerder te trouwen en zich tot de islam te bekeren. Volgens berichten grijpen de autoriteiten in dergelijke situaties vaak onvoldoende doeltreffend in.

Een voorbeeld van geweld tegen vrouwen vond plaats in februari 2023. De 19-jarige Sunita Munawar werd in Karachi ernstig verminkt door een zuuraanval van een man genaamd Kamran Allah Bux. Hij bekende later dat hij de aanval had gepleegd nadat zij zijn eis om zich tot de islam te bekeren en met hem te trouwen had afgewezen. Haar familie had zijn intimidaties eerder bij de politie gemeld, maar daarop was niet ingegrepen.

Sociale en economische uitsluiting

Wijdverbreide discriminatie draagt ook bij aan de aanhoudende armoede binnen christelijke gemeenschappen. Veel christenen zijn aangewezen op slecht betaald en gevaarlijk werk, zoals afvalinzameling, straatvegen en rioolreiniging. De term ‘chura’, een denigrerende benaming die met onreinheid wordt geassocieerd, wordt nog altijd tegen christenen gebruikt. Dit weerspiegelt hun historische verbondenheid met groepen met een lage kastestatus, van wie velen afstammen.

In steden als Faisalabad vormen christenen de overgrote meerderheid van de medewerkers in de reinigingssector. In maart 2024 overleden de neven Asif Masih (25) en Shan Masih (28) nadat zij tijdens het vrijmaken van een verstopt riool aan giftige gassen waren blootgesteld. Volgens berichten beschikten zij niet over geschikte beschermingsmiddelen.

Daarnaast werken veel christenen in steenbakkerijen, waar schuldgebonden arbeid nog altijd wijdverbreid is. Werknemers lenen bij noodsituaties vaak geld van de eigenaren van steenbakkerijen, maar raken vervolgens gevangen in een schuldenkringloop door hoge rentetarieven en inhoudingen op hun loon. In veel gevallen gaan deze schulden over op de volgende generatie, waardoor langdurige economische afhankelijkheid ontstaat en sociale vooruitgang wordt belemmerd.

De ervaringen van christenen in Pakistan laten een ingewikkelde combinatie zien van juridische kwetsbaarheid, sociale discriminatie en economische uitsluiting. Hoewel zij een kleine, maar van oudsher gevestigde minderheid vormen, hebben velen nog steeds grote moeite om veiligheid, gerechtigheid en gelijke kansen in de samenleving te verkrijgen. Het misbruik van blasfemiewetten heeft bijgedragen aan een klimaat van angst, waarin beschuldigingen snel kunnen leiden tot geweld of langdurige juridische gevolgen.

Tegelijkertijd houden structurele ongelijkheden veel christenen gevangen in slecht betaald en gevaarlijk werk. Hierdoor blijven armoedecycli bestaan die moeilijk te doorbreken zijn. Gedwongen bekeringen, gericht geweld en een gebrek aan effectieve rechtsbescherming vergroten hun gevoel van onveiligheid verder. De situatie weerspiegelt bredere problemen rond minderheidsrechten, de rechtsstaat en sociale gelijkheid in Pakistan. Om deze problemen aan te pakken zijn niet alleen wetswijzigingen en sterkere institutionele waarborgen nodig, maar ook langdurige inspanningen om verdraagzaamheid te bevorderen, kwetsbare gemeenschappen te beschermen en ervoor te zorgen dat alle burgers met waardigheid worden behandeld en dezelfde rechten genieten.

Deel dit bericht
Vind ik leuk

gerelateerde berichten