Gevolgen van afvalligheid van de islam in Pakistan – Landenrapport 2024 van het Britse ministerie van Binnenlandse Zaken
De samenleving is over het algemeen vijandig tegenover mensen die de islam afzweren (afvalligheid), en het wordt algemeen beschouwd als een vorm van godslastering. Veel christelijke bekeerlingen belijden hun geloof in het geheim, omdat bekering wordt gezien als beschamend en als een daad van verraad aan hun familie en gemeenschap. Sommigen worden sociaal geïsoleerd, krijgen beperkingen opgelegd in hun bewegingsvrijheid, inclusief toezicht en ‘huisarrest’ door hun familie, en hun religieuze boeken voor privégebruik worden in beslag genomen. Christelijke bekeerlingen kunnen waarschijnlijk geen kerkdiensten bijwonen uit vrees voor geweld vanuit de samenleving tegen de kerkelijke gemeenschap.
Er is geen specifieke wettelijke bepaling in Pakistan die afvalligheid strafbaar stelt. In 2007 werd in het parlement een wetsvoorstel ingediend om de doodstraf voor afvalligheid bij mannen en levenslange gevangenisstraf voor vrouwen in te voeren, maar dit werd niet aangenomen. Toch geloven sommige juristen dat het principe dat “een leemte in de wetgeving kan worden opgevuld met verwijzing naar de islamitische wet” mogelijk van toepassing kan zijn op het misdrijf afvalligheid.
Hoewel er geen voorbeelden zijn gevonden van iemand die daadwerkelijk strafrechtelijk is vervolgd voor afvalligheid, blijft bekering niet zonder gevolgen. Er is gemeld dat wanneer een getrouwd moslimstel zich tot een andere religie bekeert, de kinderen van het echtpaar als onwettig worden beschouwd en voogdij door de staat kan volgen. Bovendien, volgens een rapport, is het theoretisch mogelijk om van religie te veranderen, maar in de praktijk probeert de staat dit proces te belemmeren.
Bekeerlingen van de islam en atheïsten kunnen ook kwetsbaar zijn voor de Pakistaanse godslasteringswet, die levenslange gevangenisstraf voorschrijft voor het ontheiligen van de Koran en de doodstraf voor iedereen die denigrerende opmerkingen maakt over de profeet Mohammed. Er bestaat geen wet die religieuze bekering verbiedt, maar het afzweren van de islam (afvalligheid) wordt algemeen beschouwd als een vorm van godslastering.
Hoogleraar recht Javaid Rehman, die onderzoek deed naar ‘het gebruik en misbruik van bepaalde interpretaties van de shariawet en de Koran’, definieerde afvalligheid in een publicatie uit 2010 van het Centre for Crime and Justice Studies als volgt:
- “Afvalligheid (ook bekend als Ridda) vindt plaats wanneer een moslim (door zijn woorden of daden) de islam afzweert en verwerpt. Afwijzing of kritiek op de Almachtige of Zijn Profeet wordt gezien als een belediging van de islam, als aanstootgevend en routinematig beschouwd als godslastering. Godslastering houdt een belediging in van God of de profeet Mohammed en andere vereerde figuren in de islam, en kan zowel door gelovigen als door ongelovigen worden gepleegd. Afvalligheid van de islam en godslastering tegen de islam blijven (en zijn altijd gebleven) onaanvaardbaar.”
Er bestaat geen wet in Pakistan die religieuze bekering verbiedt, maar volgens Shehryar Fazli, Senior Analyst en Regional Editor bij de International Crisis Group (ICG), die sprak tijdens een conferentie van het Europees Agentschap voor Asiel in oktober 2017:
- “Iemand die zich bekeert vanuit de islam, zal worden beschuldigd van afvalligheid.”
In januari en februari 2021 hield de All Party Parliamentary Group for Pakistani Minorities een onderzoek naar de ontvoering, gedwongen bekering en het huwelijk van religieuze minderheden in Pakistan, waarbij zij meerdere belanghebbenden hoorde over dit onderwerp. Het daaropvolgende rapport, waarin de ontvangen getuigenissen werden samengevat, stelde vast dat, hoewel er geen wet tegen bekering bestaat:
- “Wanneer een moslim zijn of haar religie verandert, wordt hij of zij verstoten door familie en samenleving en loopt men een aanzienlijk risico te worden aangeklaagd onder de draconische godslasteringswetten van Pakistan.”
