Godsdienstvrijheid in Pakistan blijft een belangrijk mensenrechtenvraagstuk, vooral voor christenen en andere religieuze minderheden die vanwege hun geloof te maken krijgen met discriminatie, beperkingen en bedreigingen. Hoewel de Pakistaanse grondwet bepaalde religieuze rechten erkent, blijven er zorgen bestaan over de bescherming van de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging, gelijkwaardig burgerschap en de mogelijkheid voor minderheidsgemeenschappen om hun geloof veilig te belijden.
Pakistan heeft een overwegend islamitische bevolking, maar kent ook christelijke, hindoeïstische, sikh- en andere religieuze gemeenschappen. Religieuze diversiteit maakt al lange tijd deel uit van de geschiedenis en samenleving van het land.
Grondwettelijke bepalingen, strafwetten, maatschappelijke opvattingen en de daadwerkelijke toepassing van wettelijke beschermingsmaatregelen beïnvloeden echter de manier waarop mensen hun godsdienstvrijheid kunnen uitoefenen.
Protecting Persecuted Christians (PPC) onderzoekt deze uitdagingen, documenteert mensenrechtenschendingen die kwetsbare christelijke gemeenschappen treffen en pleit voor het fundamentele recht van ieder mens om een godsdienst te belijden, van geloof te veranderen of geen godsdienst aan te hangen, zonder dwang, discriminatie of geweld.
Godsdienstvrijheid is het recht van ieder mens om religieuze overtuigingen te hebben, te belijden en uit te dragen zonder ongerechtvaardigde inmenging, discriminatie of vervolging.
Dit omvat de vrijheid om te bidden, deel te nemen aan religieuze gemeenschappen, geloofsovertuigingen over te dragen en religieuze tradities te volgen.
De vrijheid van godsdienst en levensovertuiging beschermt ook het recht om een geloof aan te nemen of van godsdienst te veranderen, evenals het recht om geen enkele godsdienst aan te hangen.
Volgens het internationale mensenrechtenrecht is de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst een fundamenteel mensenrecht.
Deze bescherming geldt voor mensen met uiteenlopende religieuze en niet-religieuze overtuigingen, waaronder leden van religieuze minderheden.
De grondwet van Pakistan bevat verschillende bepalingen die betrekking hebben op godsdienstvrijheid en gelijkheid.
Artikel 20 biedt bescherming voor het belijden, praktiseren en verspreiden van een godsdienst, binnen de grenzen van de wet, de openbare orde en de goede zeden. Het artikel behandelt ook het recht van religieuze gemeenschappen om eigen religieuze instellingen op te richten, te onderhouden en te beheren.
Artikel 22 bevat waarborgen met betrekking tot godsdienstonderwijs binnen onderwijsinstellingen.
Artikel 25 bevestigt het beginsel van gelijkheid voor de wet, terwijl artikel 36 de staat opdraagt de legitieme rechten en belangen van minderheden te beschermen.
Tegelijkertijd bevat het Pakistaanse constitutionele stelsel bepalingen die onderscheid maken tussen burgers op grond van religie, onder meer bij de toegang tot bepaalde hoge staatsfuncties.
Het bestaan van grondwettelijke garanties betekent niet automatisch dat deze in de praktijk altijd effectief worden toegepast.
Voor religieuze minderheden kan de daadwerkelijke uitoefening van hun rechten afhangen van toegang tot de rechter, bescherming tegen geweld en het optreden van overheidsinstanties.
Christenen, hindoes, sikhs, ahmadi’s en leden van andere religieuze gemeenschappen maken deel uit van de diverse bevolking van Pakistan.
Deze gemeenschappen hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van het land via onderwijs, gezondheidszorg, handel, cultuur en openbare dienstverlening.
Toch worden sommige religieuze minderheden geconfronteerd met discriminerende opvattingen, ongelijke kansen en moeilijkheden bij het verkrijgen van effectieve bescherming wanneer hun rechten worden bedreigd.
De ervaringen van minderheidsgemeenschappen verschillen. Wettelijke beperkingen die voor de ene groep gelden, zijn niet noodzakelijk op dezelfde manier van toepassing op een andere groep.
Het beschermen van godsdienstvrijheid vereist dat deze verschillen worden erkend, terwijl tegelijkertijd de gelijke menselijke waardigheid en fundamentele rechten van iedereen worden gewaarborgd.
De Pakistaanse godslasteringswetten vormen een belangrijk onderwerp van internationale bezorgdheid over godsdienstvrijheid en mensenrechten.
Deze wetten stellen bepaalde handelingen die als beledigend voor religie of religieuze figuren worden beschouwd strafbaar.
Mensenrechtenorganisaties hebben zorgen geuit over valse beschuldigingen, mogelijk misbruik van wettelijke bepalingen, bedreigingen tegen verdachten en geweld dat verband houdt met beschuldigingen van godslastering.
Christenen en leden van andere religieuze gemeenschappen zijn vervolgd en ernstig bedreigd naar aanleiding van dergelijke beschuldigingen.
Zelfs wanneer een verdachte wordt vrijgesproken, kan aanhoudende vijandigheid aanzienlijke risico’s opleveren voor de betrokkene en diens familie.
Eerlijke rechtszaken, het vermoeden van onschuld en bescherming tegen geweld door menigten zijn essentiële onderdelen van de rechtsstaat.
De vrijheid om een godsdienst aan te nemen of van geloof te veranderen vormt een essentieel onderdeel van de internationale bescherming van mensenrechten.
In Pakistan kunnen mensen die de islam verlaten of zich tot een andere godsdienst bekeren, te maken krijgen met ernstige maatschappelijke druk, bedreigingen of afwijzing door familieleden en gemeenschappen.
Pakistan kent geen afzonderlijke, algemeen toepasselijke wettelijke strafbaarstelling van geloofsafval. Toch kunnen bekeerlingen aanzienlijke risico’s lopen als gevolg van maatschappelijke vijandigheid, beschuldigingen op grond van andere wetten of bedreigingen door particuliere personen.
Voor sommige mensen die zich tot het christendom bekeren, kan het moeilijk of gevaarlijk worden om hun nieuwe geloof openlijk te belijden.
De bescherming van godsdienstvrijheid vereist dat persoonlijke keuzes over geloof worden gerespecteerd en dat mensen worden beschermd tegen dwang en geweld.
Berichten over vermeende gedwongen bekeringen en huwelijken waarbij meisjes en jonge vrouwen uit religieuze minderheidsgemeenschappen betrokken zijn, hebben ernstige zorgen opgeroepen over godsdienstvrijheid, toestemming en kinderbescherming.
Sommige zaken omvatten geschillen over de leeftijd van betrokkenen, de geldigheid van hun toestemming en de omstandigheden waaronder een bekering of huwelijk heeft plaatsgevonden.
Gezinnen die juridische bescherming zoeken, kunnen te maken krijgen met maatschappelijke druk, financiële problemen en belemmeringen bij het verkrijgen van effectieve rechtsbijstand.
Internationale mensenrechtenbeginselen vereisen dat religieuze keuzes vrijwillig worden gemaakt en dat een huwelijk berust op vrije en daadwerkelijke instemming.
De bescherming van minderjarigen en het waarborgen van onpartijdige onderzoeken zijn bijzonder belangrijk wanneer sprake is van vermeende dwang.
Godsdienstvrijheid omvat het recht om samen te komen voor religieuze bijeenkomsten en plaatsen van religieuze betekenis te onderhouden.
Christelijke kerken, hindoetempels, sikh-gurdwara’s en andere religieuze instellingen zijn belangrijke centra van spiritueel en maatschappelijk leven.
Aanvallen op gebedshuizen bedreigen niet alleen de fysieke veiligheid van gelovigen, maar ook het vermogen van gemeenschappen om hun godsdienst uit te oefenen.
De aanvallen op kerken en christelijke woningen in Jaranwala, in de provincie Punjab, in augustus 2023 hebben laten zien welke ernstige gevolgen religieus gemotiveerd geweld door menigten kan hebben.
Overheidsinstanties hebben de verantwoordelijkheid om religieuze instellingen te beschermen, geweld te voorkomen en strafbare feiten te onderzoeken.
Religieuze gemeenschappen moeten vreedzaam kunnen samenkomen zonder angst voor intimidatie of aanvallen.
Godsdienstvrijheid is nauw verbonden met gelijke behandeling in het onderwijs, op de arbeidsmarkt en in het openbare leven.
Sommige leden van religieuze minderheden in Pakistan melden discriminerende behandeling bij het zoeken naar werk, het verkrijgen van onderwijskansen of deelname aan de samenleving.
Economische achterstand kan de kwetsbaarheid vergroten, vooral wanneer discriminatie de mogelijkheden voor maatschappelijke vooruitgang beperkt.
Onderwijs moet respect voor religieuze diversiteit bevorderen en gelijke kansen bieden aan kinderen met verschillende religieuze achtergronden.
Ook werkgevers moeten gelijke behandeling respecteren en discriminatie op grond van religieuze identiteit voorkomen.
Artikel 18 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens erkent de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst.
Artikel 18 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten beschermt eveneens de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging.
Pakistan is partij bij dit verdrag en heeft verplichtingen op grond van de bepalingen ervan.
Internationale mensenrechtennormen maken onderscheid tussen de vrijheid om overtuigingen te hebben, die niet mag worden beperkt, en het uiten of praktiseren van een godsdienst of overtuiging, waarvoor uitsluitend beperkingen zijn toegestaan die voldoen aan de toepasselijke mensenrechtennormen.
Deze beginselen vormen een belangrijk kader voor het beoordelen van godsdienstvrijheid en de behandeling van religieuze minderheden.
Gelijkwaardig burgerschap vereist dat mensen eerlijk worden behandeld en effectieve bescherming krijgen, ongeacht hun religieuze overtuigingen.
Religieuze verdraagzaamheid wordt versterkt wanneer gemeenschappen vreedzaam kunnen samenleven, deelnemen aan het openbare leven en meningsverschillen kunnen oplossen zonder intimidatie of geweld.
Het beschermen van religieuze minderheden betekent niet dat zij bijzondere voorrechten krijgen.
Het gaat erom dat fundamentele rechten voor iedereen in gelijke mate gelden.
Een samenleving die de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging respecteert, beschermt de waardigheid van christenen, moslims, hindoes, sikhs, ahmadi’s en mensen met andere overtuigingen of zonder religie.
Deze categorie brengt artikelen, rapporten, documentaires en educatief materiaal samen over godsdienstvrijheid in Pakistan.
Bezoekers kunnen meer lezen over grondwettelijke bescherming, rechten van religieuze minderheden, godslasteringswetten, vrijheid van eredienst, religieuze discriminatie, gedwongen bekeringen en internationale mensenrechtennormen.
Ons doel is betrouwbare informatie te verstrekken, schendingen van de rechten van kwetsbare gemeenschappen te documenteren en meer respect voor de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging te bevorderen.
Protecting Persecuted Christians vindt dat ieder mens de vrijheid moet hebben om zijn of haar geloof te belijden, het eigen geweten te volgen en zonder angst voor vervolging te leven.
Door middel van onderzoek, documentatie, voorlichting en belangenbehartiging zet PPC zich in voor godsdienstvrijheid, gelijkwaardig burgerschap, menselijke waardigheid en effectieve bescherming van vervolgde christenen en andere kwetsbare gemeenschappen.
In 1947 sprak Muhammad Ali Jinnah over godsdienstvrijheid en gelijke rechten voor alle inwoners van Pakistan. Bijna tachtig jaar later rijst de vraag of christenen in Pakistan daadwerkelijk als gelijkwaardige burgers worden behandeld. Bekijk de documentaire van Protecting Persecuted Christians (PPC).
Gevolgen van afvalligheid van de islam in Pakistan – Landenrapport 2024 van het Britse ministerie van Binnenlandse Zaken De samenleving is over het algemeen vijandig tegenover mensen die de islam afzweren (afvalligheid), en het wordt algemeen beschouwd als een vorm van godslastering. Veel christelijke bekeerlingen belijden hun geloof in het geheim, omdat bekering wordt gezien… Lees verder Gevolgen van afvalligheid van de islam in Pakistan
Een introductie van de Pakistaanse Blasfemiewet § 298Het uitspreken van enig woord, maken van enig geluid, maken van een gebaar of plaatsen van enig voorwerp in het zicht, met het opzettelijke voornemen de religieuze gevoelens van een persoon te kwetsen.1 jaar gevangenisstraf, of een boete, of beide. § 298A Het gebruik van denigrerende opmerkingen enz. met… Lees verder Een introductie van de Pakistaanse Blasfemiewet
November 26, 2023 De blasfemiewetgeving in Pakistan, die nu al de doodstraf kan betekenen voor degenen die beschuldigd worden van het beledigen van de islam of de profeet Mohammed, kan voortaan ook worden gebruikt om mensen te bestraffen die personen beledigen die met hem in verband worden gebracht. Degenen die veroordeeld worden voor het beledigen… Lees verder De strenge blasfemiewet van Pakistan wordt verder aangescherpt
