Lynchpartijen wegens godslastering in Pakistan hebben mensen het leven gekost voordat een rechter kon vaststellen of de beschuldigingen tegen hen gegrond waren. Een fundamenteel beginsel van het strafrecht is eenvoudig:
Iemand die wordt beschuldigd, is nog niet veroordeeld.
Toch zijn in Pakistan herhaaldelijk mensen gedood na beschuldigingen van godslastering, nog voordat een rechtbank hun schuld of onschuld kon vaststellen.
Manzoor Masih
De christelijke verdachte Manzoor Masih werd in 1994 buiten een rechtbank aangevallen terwijl hij samen met Salamat Masih en Rehmat Masih terechtstond op beschuldiging van godslastering.
Hij werd bij de aanval gedood.
Zijn medeverdachten overleefden.
Zij werden later vrijgesproken.
Shama en Shahzad Masih
In november 2014 werd het christelijke echtpaar Shama en Shahzad Masih aangevallen naar aanleiding van beschuldigingen die verband hielden met religieus materiaal.
Een menigte mishandelde hen en verbrandde hen vervolgens in de oven van een steenfabriek.
Er was geen definitieve rechterlijke uitspraak over hun schuld of onschuld voordat zij werden gedood.
Mashal Khan
In april 2017 werd universiteitsstudent Mashal Khan beschuldigd van godslasterlijke uitingen op internet.
Een menigte viel hem aan op de universiteitscampus.
Hij werd zwaar mishandeld en doodgeschoten.
Uit later onderzoek bleek dat de beschuldiging van godslastering niet kon worden onderbouwd.
Priyantha Kumara
In december 2021 werd de Sri Lankaanse fabrieksmanager Priyantha Kumara in Sialkot beschuldigd van godslastering.
Een menigte doodde hem en verbrandde vervolgens zijn lichaam.
Waris
In 2023 bevond Waris zich al in hechtenis in een politiebureau toen een menigte het gebouw bestormde.
Hij werd door de menigte naar buiten gesleurd en gedood.
Nazir Masih
In 2024 werd de oudere christen Nazir Masih in Sargodha aangevallen na beschuldigingen die verband hielden met de vermeende ontheiliging van materiaal uit de Koran.
Hij overleed later aan zijn verwondingen.
Waarom documentatie belangrijk is
Na enkele nieuwscycli kan een lynchpartij langzaam uit het publieke geheugen verdwijnen.
Een permanent archief kan belangrijke informatie bewaren, waaronder:
- de naam van het slachtoffer;
- diens religie;
- de datum;
- de locatie;
- de aard van de beschuldiging;
- de stand van de strafzaak;
- de omstandigheden waaronder het slachtoffer om het leven kwam;
- en de vraag of de daders strafrechtelijk zijn vervolgd.
Dat onderscheid is van groot historisch belang.
Een slachtoffer mag nooit simpelweg de geschiedenis ingaan als ‘een godslasteraar die door een menigte werd gedood’.
Een juridisch en historisch nauwkeurigere omschrijving is:
een persoon die van godslastering werd beschuldigd en werd gedood voordat een behoorlijke rechtsgang kon worden voltooid.
Conclusie
Een menigte kan geen bewijsmateriaal zorgvuldig onderzoeken.
Een menigte kan getuigen niet op hun betrouwbaarheid toetsen.
Een menigte kan geen hoger beroep behandelen.
Een menigte kan een gemaakte fout niet herstellen.
Wanneer iemand eenmaal is gedood, kan geen enkele latere vaststelling van diens onschuld dat leven terugbrengen.
Daarom is lynchen geen alternatieve vorm van rechtspraak.
Het is de vernietiging van rechtvaardigheid.
Lees in Engels | Duits | Italiaans | Portugees
